interview Marc

Het is inmiddels alweer 10 jaar geleden dat twee ondernemers op de Mauritskade hun strijd tegen de gedwongen renovatie van De Key voerden. De ondernemers gingen zelfs in hongerstaking. Een van de ondernemers, een restauranthouder, kwam er nadat hij op advies van zijn arts stopte met de hongerstaking toch uit met De Key.  Voor de andere ondernemer, Marc van der Linden die er als juwelier gevestigd was, mocht de hongerstaking niet baten. Marc herinnert het zich nog als de dag van gisteren.

Marc van der Linden werd grootgebracht in zijn vaders juwelierswinkel die hij later over zou nemen.  Anders dan bij de andere ondernemers had hij er als enige een lange historie. Een thuis was het en later een werkplek waar hij met liefde zijn vak uitoefende.

De Key besloot te gaan renoveren aan de winkelpanden. Wat een verbetering moest worden voor iedereen bleek al snel alleen beter voor de Key. Niet alleen ging de huur flink omhoog, na de verbouwing werd het Marc meteen duidelijk dat het uitoefenen van zijn vak onmogelijk was geworden. Zo werd het ontluchtingskanaal die onontbeerlijk is voor het smeden van edelmetalen niet teruggeplaatst. Zelfs het bestemmingsplan van de werkruimte werd gewijzigd naar dat van bergruimte. Dit maakte het wettelijk onmogelijk de werkzaamheden als juwelier te hervatten. Marc wijst De Key hierop, echter de Key noemt de wijzigingen noodzakelijk en werkt niet mee de werkruimte weer te herstellen. En zo ontstaat er een jarenlange juridische strijd tussen de twee partijen.

Rechtszaak na rechtszaak volgt. Tot overmaat van ramp gaat het ook daar mis. De eerste advocaat is moegestreden na 4 falende rechtszaken. Opbotsend tegen rechters die arbo- en brandveiligheid wetten niet in acht nemen en zelfs rechters die bewijsstukken onterecht ontoelaatbaar achten en duidelijk een voorkeur hebben voor het standpunt van de Key gooit hij de handdoek in de ring. De advocaat die volgt maakt op een cruciaal moment in de zaak de fatale fout een bezwaar niet tijdig in te dienen. Volgens het Amsterdamse Hof is hiermee de kans op een hoger beroep verkeken. Case closed!  Daar moet van der Linden het maar mee doen. Waar hij kan zoekt Marc hulp maar niemand die het horen wilt of het tegen de Key op durft te nemen.

Talloze brieven aan de politiek en zelfs aan de koning hebben niet het gewenste effect.

Bewapend met een dik pak papier bestaande uit rechtbankstukken, brieven en eigen conclusies stelt Marc dan uiteindelijk de laatste advocaat die gemoeid was met zijn zaak tegen de Key en welke toegeeft een grove fout te hebben gemaakt, aansprakelijk op aandringen van de advocaat in kwestie zelf.  De advocaat die hij hiervoor benaderd ziet echter geen zaak tegen de andere advocaat omdat volgens hem niet aannemelijk gemaakt kan worden dat er schade geleden zou zijn door Marc. 

En zo is na 10 jaar de strijd nog niet gestreden. Want voor Marc van der Linden lijkt het zoals gezegd gisteren. Moedig blijft hij strijden voor een eerlijke behandeling. Een kans om zijn gelijk te bewijzen. Bewijzen heeft hij namelijk genoeg

Zo is er bewijs dat er gesjoemeld is met datums en bouwtekeningen, maar kon dat door fouten van de  advocaten niet als bewijs opvoeren. Volgens het Amsterdamse Hof is  Marc uitgeprocedeerd.

Uitgeprocedeerd misschien, maar zeker niet uitgestreden! 

Zo zijn er nog talloze ondernemers die hierdoor gedupeerd zijn geraakt. De vraag rijst of dit een op zichzelf staande kwestie is of komen deze praktijken waar ondernemers gedwongen mee moeten werken aan renovaties waar ze zelf niet beter van worden, vaker voor?

Als de huurder vertrokken is kan de coöperatie hun eigen plan trekken.  Voor deze coöperaties een goede reden ondernemers die al langere tijd en vaak tegen lage prijzen huren uit de panden te werken middels gedwongen renovaties en andere aanpassingen waardoor ofwel het uitoefenen van de werkzaamheden onmogelijk gemaakt wordt omdat de ruimte niet meer geschikt is dan wel de huur significant wordt verhoogd.

Waar blijft dan het recht van de ondernemer?

.